Baðýþla unutmuþsam, unuttum
sanma yine de;
Yalnýz ve kimsesiz
bir salkýmsöðüt bozkýrda
ve solgun sularý durgun bir deniz
gibiyim þimdi;
saçlarýmý daðýtmakta
þafaðýn tatlý eli.

Haydi çöz þu kelepçeyi, bu daðý
bilirim ben: Pýnarlar akar, sessizce;
tanýrým bu ormaný,
bilirim keçiyollarýný her otu, her aðacý,
her dereyi;
duyulan, kuþ sesleridir;
býrak da dalýp gideyim sonsuz kýra
yaþlý ruhum, gövdemle.

Ya da çöz dilimin baðýný
duysun çýðlýðýmý dünya!


ALÝ PÜSKÜLLÜOÐLU